عشق بی ثمرLove Barren
ℒ☺ṽℯ ℬ@яяεᾔ

فقط برای تـ♥ـوϻ

 تنها نگاه بود و تبسم میان ما
 تنها نگاه بود و تبسم اما نه
 گاهے ڪه از تب هیجان ها
 بے تاب مے شدیم
 گاهے ڪه قلبهامان
 مے ڪوفت سهمگین
 گاهے ڪه سینه هامان
 چون ڪوره میگداخت
 دست تـ♥ـو بود و دست
مـ♡ـن این دوستان پاڪ
 ڪز شوق سر به دامن هم میگذاشتند
 وز این پل بزرگ
 پیوند دست ها
 دلهاے ما به خلوت هم راه داشتند
 یڪ بار نیز
 یادت اگر باشد
 وقتے تـ♥ـو راهے سفرے بودے
 یڪ لحظه واے تنها یڪ لحظه
 سر روے شانه هاے هم آوردیم
 با هم گریستیم
 تنها نگاه بود و تبسم میان ما
 ما پاڪ زیستیم
 اے سرڪشیده از صدف سالهاے پیش
 اے بازگشته از سفر خاطرات دور
 آن روزهاے خوب..
 تـ♥ـو آفتاب بودے
 بخشنده ، پاڪ ، گرم
 
مـ♡ـن مرغ صبح بودم
 مست و ترانه گو
 اما در آن غروب ڪه از هم جدا شدیم
 شب را شناختیم
 در جلگه غریب و غم آلود سرنوشت
 زیر سم سمند گریزان ماه و سال
 چون باد تاختیم
 در شعله شفق ها
 غمگین گداختیم
 جز یاد آن نگاه تبسم
 مانند موج ریخت بهم هرچه ساختیم
 ما پاڪ سوختیم
 ما پاڪ باختیم..
 اے سرڪشیده از صدف سالهاے پیش
 اے بازگشته اے خطا رفته
 با
مـ♡ـن بگو حڪایت خود تا بگویمت
 اڪنون
مـ♡ـن و تـ♥ـوایم و همان خنده و نگاه
 آن شرم جاودانه
 آن دست هاے گرم
 آن قلبهاے پاڪ
 وآن رازهاے مهر ڪه بین
مـ♡ـن و تـ♥ـو بود
 ماگرچه در ڪنار هم اینڪ نشسته ایم
 بار دیگر به چهره هم چشم بسته ایم
 دوریم هر دو دور
 با آتش نهفته به دلهاے بیگناه
 تا جاودان صبور
 اے آتش شڪفته اگر او دوباره رفت
 در سینه ڪدام محبت بجویمت
 اے جان غم گرفته بگو دور از آن نگاه
 در چشمه ڪدام تبسم بشویمتϻ!

فقط برای تـ♥ـوϻ



  تنها نگاه بود و تبسم میان ما
  تنها نگاه بود و تبسم اما نه
  گاهے ڪه از تب هیجان ها
  بے تاب مے شدیم
  گاهے ڪه قلبهامان
  مے ڪوفت سهمگین
  گاهے ڪه سینه هامان
  چون ڪوره میگداخت
  دست تـ♥ـو بود و دست مـ♡ـن این دوستان پاڪ
  ڪز شوق سر به دامن هم میگذاشتند
  وز این پل بزرگ
  پیوند دست ها
  دلهاے ما به خلوت هم راه داشتند
  یڪ بار نیز
  یادت اگر باشد
  وقتے تـ♥ـو راهے سفرے بودے
  یڪ لحظه واے تنها یڪ لحظه
  سر روے شانه هاے هم آوردیم
  با هم گریستیم
  تنها نگاه بود و تبسم میان ما
  ما پاڪ زیستیم
  اے سرڪشیده از صدف سالهاے پیش
  اے بازگشته از سفر خاطرات دور
  آن روزهاے خوب..
  تـ♥ـو آفتاب بودے
  بخشنده ، پاڪ ، گرم
  مـ♡ـن مرغ صبح بودم
  مست و ترانه گو
  اما در آن غروب ڪه از هم جدا شدیم
  شب را شناختیم
  در جلگه غریب و غم آلود سرنوشت
  زیر سم سمند گریزان ماه و سال
  چون باد تاختیم
  در شعله شفق ها
  غمگین گداختیم
  جز یاد آن نگاه تبسم
  مانند موج ریخت بهم هرچه ساختیم
  ما پاڪ سوختیم
  ما پاڪ باختیم..
  اے سرڪشیده از صدف سالهاے پیش
  اے بازگشته اے خطا رفته
  با مـ♡ـن بگو حڪایت خود تا بگویمت
  اڪنون مـ♡ـن و تـ♥ـوایم و همان خنده و نگاه
  آن شرم جاودانه
  آن دست هاے گرم
  آن قلبهاے پاڪ
  وآن رازهاے مهر ڪه بین مـ♡ـن و تـ♥ـو بود
  ماگرچه در ڪنار هم اینڪ نشسته ایم
  بار دیگر به چهره هم چشم بسته ایم
  دوریم هر دو دور
  با آتش نهفته به دلهاے بیگناه
  تا جاودان صبور
  اے آتش شڪفته اگر او دوباره رفت
  در سینه ڪدام محبت بجویمت
  اے جان غم گرفته بگو دور از آن نگاه
  در چشمه ڪدام تبسم بشویمت..!
  
  
{فریدون مشیرے}

[
اے بازگشته از سفر خاطرات دور]



طبقه بندی: فقط برای تـ♥ـوϻ، عاشقانه غمگین، فریدون مشیری،
برچسب ها:فقط برای تـ♥ـوϻ، عشق بی ثمر، عشق بی حاصل، جملات عاشقانه غمگین، شعربرای تـ♥ـو،

♥ نوشته شده در یکشنبه 10 مرداد 1395 ساعت 07:35 توسط سعیـد : حضور♥()

Design By : Bia2skin.ir